کاربرد روش های مداخله ای پیچیده در بیماران کودک معمولاً با احتیاط بیشتری همراه است، چون هم از نظر فنی دشوارتر است و هم ملاحظات ایمنی بیشتری دارد. این گزارش، اجرای موفق شانت پرکوتانه اسپلنو-رنال را در یک بیمار کودک توصیف می کند.
اهمیت این مورد فراتر از یک موفقیت تکنیکی است؛ زیرا نشان می دهد در برخی شرایط، می توان به جای جراحی باز پرخطر از مسیرهای کم تهاجمی استفاده کرد. این تغییر می تواند بر کاهش آسیب بافتی، کوتاه شدن زمان بستری و بهبود تجربه درمانی بیمار و خانواده اثر بگذارد.
از منظر علمی، چنین گزارش هایی زمینه ساز توسعه پروتکل های دقیق تر برای مراکز تخصصی کودکان هستند. هرچه داده های بیشتری از موارد مشابه جمع آوری شود، معیارهای انتخاب بیمار و استانداردهای ایمنی شفاف تر خواهد شد.
پیام اصلی این مقاله آن است که مرزهای رادیولوژی مداخله ای در کودکان در حال گسترش است و با تیم های باتجربه می توان گزینه هایی را ارائه کرد که پیش تر عمدتاً در قلمرو جراحی باز تعریف می شدند.